Podsumowanie

W podroz z naszym trzylatkiem zabralismy kilkanascie klockow lego, kilka samochodzikow, pare flamastrow i kolorowanek, dwie gry oraz dmuchana pilke i kamizelke ratunkowa. Lego i samochodziki sprawdzily się wysmienicie (choc autek moglo byc mniej), kolorwanki nie za bardzo, ale może to dlatego, ze Filip nie przepada za rysowaniem. Wzielismy tez zapas bajek na komputerze, i choc nie korzystalismy z nich zbyt czesto, czasem dawaly nam chwile wytchnienia. Bo, nie oszukujmy się, kazde wakacje z malym dzieckiem są meczace – 24h/dobe bez pomocy przedszkola czy babc przez ponad 5 tygodni może zmeczyc...Filip na ogol zachowywal się ok, bardzo się pilnowal, zeby się nie zgubic. Miewal tez humory i ryki bez powodu. Najgorzej było po dlugich przemieszczaniach się, gdy wszyscy byli zmeczeni i glodni. Ogolnie Filipiny są bardzo przyjazne do podrozy z dzieckiem o ile zaplanujemy rozsadna liczbe wysp i nie będziemy mieć zbyt duzych oczekiwan w stosunku do tego ile atrakcji „zaliczymy”. Filipowi bardzo podobalo sie plywanie w morzu i w wodospadach, nurkowanie, jazda na motorze, ale tez wspinanie sie na wulkan. Filip jest bardzo silny i duzy jak na swoj wiek, oraz w ogole nie choruje wiec mozna powiedziec, ze jest nam latwiej. Potrafi tez zasnac w kazdych warunkach - nawet jak kilkadziesiat osob w okol niego krzyczy, wiec to tez ulatwia zycie. Zasypianie na motorze z koleji utrudnia zycie :)

Najlepszym zakupem na ten wyjazd były buty do chodzenia po rafie – niezbedne ! W sumie dla Filipa zabralismy 6 t-shirtow, 1 dres, 1 kurtke przeciwdeszczowa, 5 par spodenek, 2 pary dlugich spodni i 2 cienkie bluzki z dlugim rekawem, 1 spodenki i 1 bluzke do plywania oraz trampki, sandaly i crocksy. Mozna sobie odpuscic 1 pare dlugich spodni i 1 bluzke z dlugim rekawem, moglismy rowniez pozbyc sie 1 pary spodenek i 1 podkoszulka oraz trampek. Tylko prac trzeba na okraglo :) ale szybko schnie :)

Kilka osob przed wyjazdem patrzyla na nas podejrzanie - z takim malym dzieckiem tak daleko??? No coz daleko jest rzeczywiscie, ale tak naprawde najbardziej dal nam w kosc etap podrozy Warszawa-Wroclaw - i 8 godzin w pociagu, wiec... Dengi i malarii unikalismy stosujac repelenty (mugga) oraz moskitiery a ciepla woda w morzu i basenie, puste piekne plaze oraz rafa wiele wynagradza.

Hongkong i Chungking Mansion

Przylecielismy do HKK o 2 w nocy, wiec nie bardzo juz mialo sens jechanie do miasta i o 3 w nocy szukanie hotelu, wiec zainstalowalismy sie na lotnisku. Wiekszosc z nas sie wyspala, a szczegolnie Filip rozlozlony jak krol na fotelach. Rano dostal gorace kakao i buleczki z pobliskiego 7-11 i  byl rozanielony. A prespektywa otrzymania (lub nie) samochodu w Hongkongu uspakajala wszelkie wariacje.Tak nam bylo milo na tym lotnisku, ze nie bardzo nam sie chcialo jechac do miasta i zalowalismy, ze nie mamy biletow do Europy na ten sam dzien tylko musimy jeszcze spedzic poltora dnia w Azji. Wreszcie kolo 10 sie zebralismy i pojechalismy do wczesniej zarezerwowanego hotelu w centrum HKK. Autobus zawiozl nas prawie pod drzwi i w ogromnym budynku, na ktorego parterze znajduje sie tysiac straganow z jedzeniem, mydlem i powidlem oraz naganiaczami. Wreszcie, korzystajac z opisu z rezerwacji, sposrod wielu odnalezlismy wlasciwa winde i pietro. Jakiez bylo nasze zdziwnie jak nie znalezlismy nazwy naszego hotelu pod wskazanym adresem. Jednak czarny gosc z recepcji zapytal czy jestesmy z Polski, wiec weszlismy do jednej z klit. A tam - na kontuarze lista 10 nazw pod jaka funkcjonuje ten "hotel" - wciaz bez nazwy pod jaka zarezerwowalismy nasze miejsca. Jednak Pan wyciagnal nasza rezerwacje i zaczal na nas krzyczec, ze jak to przyjezdzamy z dzieckiem! (na stronie nie bylo nigdzie miejsca by wpisac dziecko) w zwiazku z tym musimy wziac pokoje o 100% drozsze. Pomijajac fakt, ze zadne z prezentowanych nam pomieszczen nie bylo wieksze od schowka na szczotki to wiekszosc z nich byla zajeta. Zaczela sie nieprzyjemna awantura, z popychaniem, wielkim stresem i placzem Filipka :( Nie chcielismy sie zgodzic na placenie wiecej niz zarezerwowany pokoj wiec zostalismy wyrzuceni! Luxury European Hotel - koszmarne miejsce.
Na szczescie BiL znalezli szybko inny hotel, prowadzony przez Nepalczyka, gdzie pokoje sa bardzo czyste i wszystko ok tylko wieczorem sa wielkie kolejki do windy. Ale nie chcialbym juz powtorzyc nigdy doswiadczenia z pierwszego miejsca...Potem zjedlismy lunch w pobliskiej jadlodajni, przed ktora stala kolejka miejscowych co bylo najlepsza rekomendacja, a nastepnie poplynelismy na wsype, gdzie odwiedzilismy jedna swiatynie i kilka placow zabaw w bardzo fajnych parkach Hongkongu, Filipek wniebowziety. Wciaz sie rozdzielalismy i gubilismy by po chwili sie odnajdowac co jest niesamowite zwazajac na ilosc ludzi w tym miejscu. Po drodze widzielismy tez kilka ulic zajmowanych przez Filipinczykow na ich niedzielny dzien odpoczynku. Bardzo mnie zasmucil ten widok. Wspolczesne niewolnictwo - caly tydzien haruja w domach Chinczykow mieszkajac w tzw. storage rooms (pokojach na szczotki) a w jedny wolny dzien nie stac ich by pojsc na kawe czy nie maja miejsca by przyjac kogos u siebie, wiec siedza na kartonach, bezposrednio na ulicy. A tam graja w karty, rozmawiaja, pokazuja sobie zdjecia, robia manicure i iskaja sie....
Dzis ostatni poranny spacer po Hongkongu i samolot do Tel Avivu

Cebu city

Na Malapausca, po porannej kapieli w basenie i wczesnym lunchu w naszym ulubionym Ging-ging wyruszylismy w droge powrotna. Pozegnalismy brudne nabrzeza Malapauski by w Maya wsiasc do tym razem komfortowego, klimatyzowanego autobusu do Cebu city. Podroz ciagnela sie niemilosiernie, gdyz kierwoca zatrzymywal sie na kazde skininie dloni osoby stojacej na poboczu a slamsowate, zakorkowane przedmiescia Cebu ciagnely sie w nieskonczonosc. Po dotarciu do hotelu Jasmine Pension w uptown wszyscy byli zmeczeni co w ostatecznosci skonczylo sie awantura przy kolacji...Nastepnego dnia wyruszylismy na zwiedzanie nielicznych atrakcji Cebu - jest ich na tyle malo , ze o 14 nie wiedzielimy juz co robic, gdyz odwiedzilismy zarowno ogrod motyli i galerie obrazow stworzonych z uzyciem skrzydel motyli, krzyz Magellana, bazylike St.Nino jak i stary fort. A potem siedzielismy w centrum handlowym by jakos dotrwac do 20, o ktorej to powinnismy byc na lotnisku by zdazyc na samolot do Hongkongu. Ogolne wrazenie Cebu City jest smutne - miasto jest brudne i sporo w nim zebrakow oraz centrow handlowych - tak jakby w nich toczylo sie zycie.

wciaz Malapascua i podwodne foty

Mala wyspa niedaleko Cebu - najbardzej turystyczna i  najbrudniejsza jaka do tej pory widzielismy. Mimo to zostalismy tutaj, gdyz jest to niezla baza nurkowa i chyba nie chce nam sie znow poswiecac dnia na przenoszenie. Mimo, ze strasznie duzo tu roznych inswktow - zarlocznych mrowek, much, komarow i licho wie czego jeszcze. a piejacych niesutannie kogutow. Aby zalagodzic te czynniki bylo plywanie w basenie, chodzenie po wioskach na wyspie, przechodznie przez klify, snorkolowanie no i oczywiscie nurkowanie, w czasie ktorego mozna bylo zobaczyc 3 rekiny!!! To jednak niezwykle przezycie. Na miejscu jest tez bar z niezla kolekcja filmow,  tym animowanych, wiec wszyscy daja rade. Wczoraj zrobilismy sobie impreze na basenie :) a dzis nurkowalismy kolo wyspy czekoladowej.  Fajny koral widzielismy i niestety slyszelismy wybuchy dynamitu - tak miejscowi lowia ryby a jednoczenie niszcza koral :(
w zalaczeniu kilka zdjec z tego co widac pod woda
pozdrawiamy! Jutro juz jedziemy do Cebu skad pojutrze wylatujemy do Hongkongu....

Malapascua 1

Z Camiguin wyruszylismy taksowka o 18:30, potem o 20 bylismy na promie - tam mile zaskoczenie, ze sa lezanki! W klasie ekonomicznej co prawa dosc syfiasto, ale zawsze lepiej sie polozyc niz siedziec. Takze 14-sto godzinny rejs uplynal calkiem spokojnie, tylko po nim Filip wygladal jakby pracowal w kopalni - byl czarny od sadzy lecacej z komina! Potem nastepna taksowka (stargowana z 300 pesos na 100 pesos, co i tak okazalo sie byc zdzierstwem), potem 4-godziny w autobusie, potem duza lodka i malutka...Po 22 godzinach podrozy dotarlismy na Malapascue. pierwsze wrazenia nie byly pozytywne. Wciaz ktos chcial nas naciagnac - a to na prywatna lodke (mimo, ze wiemy, ze jest pubilczna 3x tansza) - uratowal nas twardy Korenczyk, ktory mimo burzy nie dal sie skusic na trnsport za 200 pesos zamiast 80, a to goscie, ktorzy koniecznie chcieli nam pokazac swoje hotele. No i wrazenie kurortu bardzo nam nie pasowalo. Jednakze zblizajacy sie zachod slonca spowodowal, ze zaczelismy szukac hotelu na miejscu. Ceny - najwyzsze jak do tej pory na Filipinach. Dopiero po dluzszym szukaniu i pomocy miejscowych znalazlysmy z B. resort nurkowy, ktory proponowal przyzwoita cene ze sniadaniem i ma calkiem fajny basen, ale nie znajduje sie przy plazy (2 min. spacerkiem do plazy). Wiec do konca szczesliwi nie jestesmy, ale prawie :) Zwlaszcza, ze na kolacje zamowilismy wspaniala barakude  http://en.wikipedia.org/wiki/Barracuda
a w zwiazku z prosbami kilka zdjec

leniwa sobota

Wczoraj rano weszlismy na stary wulkan odbywajac rownoczesnie droge krzyzowa, gdyz zboczu wulkanu znajdowaly sie rzezby obrazujace kolejne stacje. Filip chcial miec wszedzie zdjecia i byl bardzo dzielny, przeszedl cala droge, mimo ze bylo bardzo goraco a podejscie nie takie latwe. Potem, dla ochlody pojechalismy na kolejne zimne zrodla.  Tym razem zimne byly okropne, z trudem mozna bylo sie wykapac, az zapieralo dech. A Filip oczywiscie chcial plywac tam wciaz...Potem była wysmienita pizza (taka jak w Amalfi!) i frytki dla Filipa, który twierdzi, ze frytki maja dużo witamin. Na moje protesty odpowiada – ale przeciez, ziemniaki to warzywo, więc na pewno są zdrowe! Wreszcie wieczorem zanurkowalismy na wulkanicznej plazy przed naszym domkiem. Niezwykle widoki – na wulkanicznych glazach, tuz przy brzegu rozwija się rafa: widzielismy i rybki, i kraby, i weze morskie, i ukwialy, koral, a wszystko w scenerii czarnego piasku i zuzlu wuklanicznego. Bardzo inne od wszystkiego co do tej pory widzielismy pod woda. Po wyjsciu z morza (po niecalej godzinie od pizzy i frytek, gdzie zjadl tyle co ja) Filip pyta – a co teraz jemy na kolacje?

A dziś wieczorem wyplywamy calonocnym statkiem na Cebu a stamtad na Bantayan.

rajska wysepka Mantigue

Wczorajszy ranek uplynal nam leniwie na czytaniu, praniu i planowaniu co by zrobic z wolnym popoludniem. Czesc ekpiy byla za wyprawa na white island - lacza piachu, kotra wynurza sie popoludniami na wprost naszej plazy, czesc ( w tym ja) za dalsza wycieczke na inna wyspe, Mantigue. Wszyscy dali sie przekonac na dalsza wycieczke i w ten sposob widzielismy przepiekna rafe i malenka wysepke, ktora mozna obejsc w 15 min. Doplynelismy tam mala banka , gdzie po zaplaceniu za wstep na wyspe, ktora jest parkiem narodowym przezlismy sie po dzungli wyroslej na piasku. A tam bylo pelno palm, takich jak nasza w salonie tylko kilka razy wiekszych :) widzielismy zolwie gniazdo i plywalismy i widzielismy tysiace rybek i lawic i ogromnych, kolorowych i male rekiny i cudna rafe. Plaza tez byla piekna, Filip po serii nurkowania powiedzial, ze treaz musi sie przespac co tez zrobil Zawinal sie szczelnie w moje sari i spal w cieniu palm ponad godzine co dalo nam mozliwosc odpoczac. Bo pod rozowanie z trzylatkiem jest fajne ale tez bardzo meczace....szczegolnie, jesli z drzemki wstaje sie lewa noga i wszystko przeszkadza. Poszlismy z Filipkiem wokol wyspy, na ktorej mieszka 10 rodzin, swietne widoki. Wtem, nasz gosc od lodki zaczal do nas krzyczec - go home, go home. I zebralismy sie w 5 minut, gdyz nadciagaly bardzo czarne chmury. Niestety burzy nie uniknelismy, zlapala nas na motorach...zmoklismy okrutnie, ale rum nas ochronil przed przeziebieniem :)